Τρείς καλογέροι απ’ του Μελά και τρείς του Βαζελώνα, καράβι βάζουν στα σκαριά με το Χριστός γεννάται.
Κι αρχιμηνιά κι αρχιχρονιά στη θάλασσα το ρίχνουν, βάζουν κι ένα Ρωμηόπουλο λεβέντη καπετάνιο.
Βίος Ἁγίου Μοδέστου Ἀρχιεπισκόπου Ἱεροσολύμων ἐκ Σεβαστείας τοῦ Πόντου. Πηγή: Μέγας Συναξαριστής, τοῦ ἐν ἁγίοις πατρὸς ἡμῶν Νικοδήμου τοῦ Ἁγιορείτου.
Φέρει Μόδεστε παμμάκαρ καὶ σὸν τάφον,
ἡ τὸν τάφον φέρουσα γῆ τοῦ Κυρίου.
• Τα χ̆έρα̤ τ' μακρέα είναι = είναι κλέφτης
• Τσακωμένον χ̆έρ’ σο μανίκ’ = λέγεται για άνθρωπο άπειρο και ανίκανο όπως το σπασμένο χέρι
• Το μανίκ’ν ατ’ κοντόν έν’ = είναι πτωχός
Μαζί με το Εβτζή πρέπει να αναφέρουμε και το Γούρντινι γιατί κατοικήθηκε όπως έχουμε ήδη πεί από είκοσι οικογένειες του Εβτζή γι’ αυτό και τους λένε Εβτζηλήδες. Το χωριό κτίστηκε στο ίδιο αντέρεισμα του Προφήτη Ηλία, πιο χαμηλά ως τέσσερα χιλιόμετρα από το Εβτζή προς το βορρά.
Το χωρίον Εβτζή βρίσκεται στα βόρειο-δυτικά του Μαδέν και του Καράπιρ. Απέχει έξι χιλιόμετρα από το Καράπιρ, δέκα χιλιόμετρα από το Μαδέν και πέντε από το Τοχούζ. Κατοικήθηκε μαζί με το Καράπιρ το 1830-1840.
• Τ’ ομμάτ’ έγκεν άδολο (έκφραση Ματσούκας – Σουρμένων) = το μάτι έφερε ασπράδι
• Έγκεν ασ’ ομμάτα̤ (φράση για τη στέρηση και την πείνα) = έφερε ασπράδι το μάτι του, όμοια με τη φράση: ο σ̆κύλον ασό τέρεμαν εψόφεσεν