To Απτουραχμανλή βρίσκεται δυτικά του Άκ Δάγ Μαδέν και σε απόσταση τριάντα (30) χιλιομέτρων κοντά στο δημόσιο δρόμο Μαδέν – Υοσγάτης. Η περιοχή είναι πεδινή και ευφορότατη.
Πληθυσμός. Ο αριθμός των κατοικιών της Κρώμνης ανερχόταν στις 1000 και παραπάνω. Κάτοικοι δε ήσαν περίπου τους 6000, αφότου όμως σκορπίστηκαν οι κάτοικοι, ολίγοι μόνο διαχειμάζουν σε αυτόν τον τόπο, άλλοι δε μόνο κατά το θέρος απέρχονται εις την πατρίδα χάρη του κλίματος και του θερισμού των χόρτων κι έτσι ελαττώθηκε πολύ ο αριθμός των σπιτιών, διότι πολλά σπίτια χωρίς περιποίηση εγκαταλείφθηκαν και ερημώθηκαν.
Ο αείμνηστος Ιωάννης Παρχαρίδης, καθηγητής και γυμνασιάρχης του Φροντιστηρίου της Τραπεζούντας, τέκνο της Κρώμνης ο ίδιος, είχε συγκεντρώσει σοβαρό υλικό για τη συγγραφή της ιστορίας της γενέτειράς του.
Μια από τις επαρχίες του Πόντου είναι και η Νικόπολις του Πομπήιου, η οποία δεν είναι μόνο ιστορική και κατ’ έκταση μεγάλη αλλά και εύφορη και πλούσια σε τοπία και φυσικές ομορφιές όσο ουδεμία άλλη, πλην όμως περί αυτής ελάχιστος λόγος έχει γίνει μέχρι σήμερα.
Ο διωγμός αυτός ήταν τρομερός. Τριών αιώνων θυσίες και μαρτύρια κινδύνευαν να εξανεμιστούν. Ήταν φρικτά, τα βασανιστήρια και πολλά και ποικίλα και ανατριχιαστικά τα μαρτύρια, ενώ ήταν αδύνατη η ανθρώπινη φύσις και στέρεα ακόμη η προσήλωση στα εγκόσμια των περισσοτέρων.
Ο Μουχαήλ Αχράγγελον επήγεν σ’ έναν οσπίτ’ και θα εβάφτιζεν έναν παιδίν. Σίτα̤ εβάφτιζεν ατό, εδέβασεν ΄ς σο κατσίν αθες πως όλον ύστερ’ ατό το παιδίν ο λύκον θα τρώγ’ α̤το. Ενούν'τσεν κι επενούν'τσεν πως να γουρταρεύ’ το παιδίν ασό λύκον.