Μια ιστορική φωτογραφία απο το χωριό Βαρενού της Χαλδίας πριν το 1920. Σήμερα σώζεται μόνον η κεντρική βρύση του χωριού
Το χωριό Βαρενού, φωλιασμένο στις απόκρημνες πλαγιές των Ποντιακών Άλπεων στην επαρχία Χαλδίας, αποτελούσε έναν από τους πιο ζωντανούς και ιστορικούς οικισμούς του Πόντου μέχρι τον ξεριζωμό. Το χωρίον Βαρενού της επαρχίας Χαλδίας του Πόντου
Ήταν ένα αμιγώς ελληνικό χωριό, γνωστό για την πλούσια παράδοσή του, την ακατάβλητη πίστη των κατοίκων του και την ακμάζουσα κοινοτική ζωή. Οι κάτοικοι, κυρίως κτηνοτρόφοι και γεωργοί, ζούσαν σε πέτρινα, διώροφα σπίτια, χτισμένα αμφιθεατρικά στην πλαγιά του βουνού. Η κεντρική βρύση του χωριού ήταν η «καρδιά» της κοινότητας, σημείο συνάντησης και ανταλλαγής νέων, ενώ η εκκλησία του Αγίου Γεωργίου, με το περίτεχνο καμπαναριό της, δέσποζε στο κέντρο του οικισμού. Η Βαρενού διακρινόταν για την πλούσια πνευματική και πολιτιστική της ζωή. Το σχολείο του χωριού, αποτελούσε κέντρο παιδείας και καλλιέργειας, ενώ οι τοπικές γιορτές και τα πανηγύρια ήταν ευκαιρίες για γλέντι και αναβίωση των παραδόσεων. Δυστυχώς, η καταστροφή του 1922 έβαλε τέλος σε αυτήν την ακμάζουσα ζωή, και σήμερα σώζονται μόνο ελάχιστα ίχνη από το ένδοξο παρελθόν της Βαρενούς. Φιλική συγκέντρωση στην Βαρενού της Αργυρούπολης του Πόντου αρχές του 1900
Σχολιασμός Εικόνας: Το χωριό Βαρενού πριν το 1920. Σήμερα σώζεται μόνον η κεντρική βρύση του χωριού. Αυτή η ασπρόμαυρη φωτογραφία, που τραβήχτηκε πριν από το 1920, αποτελεί ένα συγκλονιστικό ντοκουμέντο από το παρελθόν της Βαρενούς. Μας μεταφέρει σε μια εποχή που το χωριό ήταν γεμάτο ζωή, με τους κατοίκους να κινούνται στους δρόμους και τα σπίτια να στέκονται περήφανα στην πλαγιά του βουνού. Στο προσκήνιο, βλέπουμε μια ομάδα ανδρών, γυναικών και παιδιών, ντυμένους με τις παραδοσιακές ενδυμασίες της εποχής, να ποζάρουν για τον φωτογράφο. Η στάση τους και οι εκφράσεις των προσώπων τους μαρτυρούν μια αίσθηση αξιοπρέπειας και υπερηφάνειας, ενώ η παρουσία των παιδιών υποδηλώνει μια ζωντανή και ακμάζουσα κοινότητα. Στο βάθος, το χωριό απλώνεται αμφιθεατρικά στην πλαγιά του βουνού. Τα πέτρινα σπίτια, με τις χαρακτηριστικές στέγες τους, δημιουργούν μια αίσθηση συνοχής και οργάνωσης, ενώ η εκκλησία με το καμπαναριό της δεσπόζει στο κέντρο του οικισμού, αποτελώντας το πνευματικό κέντρο της κοινότητας. Ο Γερβάσιος Σουμελίδης Μητροπολίτης Κολωνείας και μετέπειτα Γρεβενών ο απο Βαρενού της Χαλδίας του Πόντου
Η λεζάντα της φωτογραφίας, «Το χωριό Βαρενού πριν το 1920. Σήμερα σώζεται μόνον η κεντρική βρύση του χωριού», προσθέτει μια αίσθηση μελαγχολίας και απώλειας. Μας θυμίζει ότι η ζωή που βλέπουμε σε αυτήν τη φωτογραφία έχει χαθεί για πάντα, και ότι μόνο η κεντρική βρύση στέκει ως μάρτυρας του ένδοξου παρελθόντος.
Συνολικά, αυτή η φωτογραφία είναι ένα πολύτιμο κειμήλιο, που μας επιτρέπει να ρίξουμε μια ματιά στο παρελθόν όχι μόνο της Βαρενούς αλλά και όλων των ομοιπαθούντων χωριών μας στον Πόντο και να θυμηθούμε την ζωή και τους ανθρώπους που χάθηκαν. Είναι μια υπενθύμιση της σημασίας της μνήμης και της ανάγκης να διατηρήσουμε ζωντανή την ιστορία μας.
Ποντι(α)κή Ιστορία & Λαογραφία – Βασίλειος Β. Πολατίδης – www.kotsari.com
