Δανείαχα και Κουσερά, χωρία της περιφέρειας Ματσούκας του Πόντου

Μήλ,κουσερά,χορτοκόπι,δανείαχας,παρχάρι,καγκελλορρύμ,παλαμασών,ματσούκα λέοντος,καβασίτου,ζαροκίλλης,κρύον,πεγάδ,ντεβόρ,χαψά,λαλών,βατέν,σάββογλη,μέξυλα,ματζούκα,τζεβιζλούκ,μουλάκα,σαντουρμά,δανειχώτες,σκιούρταν,ζώζεναν,κρώμνη,ποπάρζα,θανασίτικα,βυζέριξανΔανείαχα και Κουσερά

Σε όσα αξιόλογα γράφει περί το Χορτοκοπίου ο κ Αντώνης Παπαδόπουλος στο 11ο τεύχος της Ποντιακής Εστίας, θεωρώ σκόπιμο να αναφέρω συμπληρωματικά τα ακόλουθα :
Δυτικά απ’ το όρος Μήλ στην κοιλάδα εκτός της αναφερόμενης Κουσεράς συμπεριλαμβάνεται στη συνέχεια το ονομαστό Παρχάρι της Δανείαχας το οποίο λεγόταν Θανασίτικα. Η μεν Δανείαχα ήταν το ελληνικό παρχάρι του ομώνυμου χωριού της Δανείαχας ενώ η Κουσερά το καθαρώς τούρκικο παρχάρι του ομώνυμου επίσης τουρκικού χωριού Κουσερά. Τα δύο αυτά παρχάρια ήταν σε πολύ μικρή απόσταση μεταξύ τους και χωρίζονταν από ένα ρυάκι που ονομαζόταν Καγκελλορρύμ όπου Ρωμηοί και τούρκοι έπλεναν τα ρούχα και τα βαρειά τους σκεύη.
Οι τούρκοι είχαν ποίμνες προβάτων ενώ οι Ρωμηοί μόνο κοπάδια με αγελάδες και βόδια. Οι παραθεριστές προμηθεύονταν κρέας και πρόβειο γάλα απ’ την Κουσερά.

Μήλ,κουσερά,χορτοκόπι,δανείαχας,παρχάρι,καγκελλορρύμ,παλαμασών,ματσούκα λέοντος,καβασίτου,ζαροκίλλης,κρύον,πεγάδ,ντεβόρ,χαψά,λαλών,βατέν,σάββογλη,μέξυλα,ματζούκα,τζεβιζλούκ,μουλάκα,σαντουρμά,δανειχώτες,σκιούρταν,ζώζεναν,κρώμνη,ποπάρζα,θανασίτικα,βυζέριξανΔεσπόζουσα θέση στην μαγευτική κοιλάδα κατείχε η Δανείαχα που βρισκόταν σε εκτεταμένη ομαλή πεδιάδα και στη συνέχεια της υπήρχε ο λοφίσκος με το όνομα Παλαμασών για τον οποίο ομιλεί ο αιδεσιμότατος Παπα-Παναγιώτης Αθανασιάδης σε άρθρο του στη σελ. 1498. Δεν αποκλείεται κι εκεί σε εκείνο τον λόφο να συνήφθη κάποια μάχη μεταξύ Ματσουκάων και Μελίκ *
(*) Περί Δανείαχας έγραψε ο συγγραφέας στα Χρονικά του Πόντου τεύχος 5ο & 6ο σελ 108 και τεύχος 9ο σελ 187
Το χωρίον Δανείαχα σε απόσταση 40 χιλιομέτρων από την Τραπεζούντα ήταν ένα απ’ τα ονομαστότερα χωριά της Ματσούκας. Κατά μια εκδοχή το όνομα Δανείαχα προέρχεται εκ του ρήματος δανείζω καθώς οι κάτοικοι του κατά το πλείστον μέτοικοι απ΄το Χαψήκιοϊ εύποροι όντες, δάνειζαν στους φτωχούς των γειτονικών χωριών. Απ’ το χωριό Δανείαχα κατάγεται η γνωστή και πολυπληθέστερη οικογένεια των Λεοντιδών η οποία φέρεται να κατάγεται εκ του Λέοντος Καβασίτου μιας απ’ τις αρχαιότερες οικογένειες του Πόντου (βλέπε : Αρχιμανδρίτου Παναρέτου – Ο Πόντος ανά τους αιώνας – σελ. 83-87 & Π. Τριανταφυλλίδη : Φυγάδες σελ. 7). Ο κ Δ.Ζαροκίλλης βεβαίωσε στον συγγραφέα του παρόντος ότι ο αείμνηστος Νίκος Λεοντίδης είχε 59 πρώτα και 123 δεύτερα ξαδέρφια.
Το παρχάρι της Δανείαχας στο οποίο παραθέριζαν πολλές οικογένειες απ’ την Τραπεζούντα, βρίσκεται σε απόσταση τεσσάρων ωρών απ’ το χωριό. Θεωρείται απ’ τα ωραιότερα παρχάρια της Τραπεζούντας και είχε απόλυτο ύψος ανώτερο των 1500 μέτρων. Το περιέβαλαν δάση ελάτης ενώ είχε διάφορα μαγευτικά τοπία όπως το Κρύον το πεγάδ’ , το Ντεβόρ’ όπου το δάσος αποτελείτο από ένα ιδιάζον είδος ελάτης που ονομαζόταν επίσης ντεβόρ’. Ονομαστός ήταν και ο εντός του παρχαρίου λοφίσκος με το όνομα Παλαμαchών (πιθανή ονομασία εκ του Παλαιμαχών Παλαμαχ̌ίων (πάλαι μαχών)). Σε μικρή απόσταση λίγων μέτρων απ’ αυτόν βρισκόταν η πεδινή έκταση Χαψά η οποία περιβαλλόταν απ’ τον φημισμένο βράχο Λαλών όπου η ηχώ αποδιδόταν 7 με 8 φορές με ευκρίνεια. Αυτό χαρακτηριζόταν από τους ειδικούς σαν σπανιότατο φαινόμενο το οποίο λεγόταν ότι απασχόλησε και ξένους φυσιοδίφες. Η μετάβαση απ’ το χωριό Δανείαχα προς το Παρχάρι είναι γραφικότατη. Ένα απ’ τα μαγευτικά τοπία κατά μήκος της διαδρομής λεγόταν Βατέν στο οποίο συνήθιζαν να σταθμεύουν για να αναπαυθούν οι οικογένειες που μετέβαιναν για παραθερισμό και εκεί διοργανώνονταν διασκεδάσεις που άφησαν εποχή αλλά και ζωηρές αναμνήσεις σε όσους ευτύχησαν να της βιώσουν.

Σχόλιον του κ Γ.Τ. Βαφειάδη στο περιοδικόν Ποντιακή Εστία Τεύχος 30-31, Θεσσαλονίκη 1952 & στο περιοδικόν Χρονικά του Πόντου τεύχος 5-6, Αθήνα 1944

Add comment


Security code
Refresh

ΣΧΕΤΙΚΑ ΑΡΘΡΑ