Ας έμ’ν και σην Γαλλίανα γιαβρί μ’ κι άς έτον γιαβρί μ’ άμον πρώτα,
επέγνα και σο πανοϋρ και σον Περιστερεώτα.

Ένα καράβι κρητικό ούτε τρανό ούτε μικρό,
ούτε τρανό ούτε μικρό μόνο σαράντα δυό πηχών,
Εγιαμόλα τιραμόλα ήρθαν τα καράβια όλα.

Εσύ το κομενόχρονον και το χαϊρα̤σίζκον
ν-ας είχα κι ας εφίλνα σε σ΄ έναν ορμάν’ ησύζκον

Για τ’ εσέναν Αρμέν’ κουτάβ’ θα ρούζω ασήν ύ(ει)α μ’,
καρφούντανε τα λό(γ)ια σου και σ’ έρημον την καρδία μ’.