Γετίμ ογλης. Δημώδες άσμα του ορφανού Γετίμογλη της περιφέρειας Ματσούκας του Πόντου.
Εμέν' λέγ'νε Γετίμ – Ογλή, επέθανεν ο κύρ' –ιμ',
με τη κυρού μ' τον θάνατον εχάθεν το χατήρι μ'.
Εμέν' λέγ'νε Γετίμ – Ογλή, επέθανεν ο κύρ' –ιμ',
με τη κυρού μ' τον θάνατον εχάθεν το χατήρι μ'.
Ασήν Τόνγιαν έρχουμαι Τονγιαλής παιδάς είμαι,
το μαχ̤̌αίρ ΄ς σα μέσα μ' έν' 'ς σο κορτσόπο σ' έρχουμαι.
Εγώ είμ' ας Αλή Σοφή, τ' όνομα μ' έν' Ηλία,
Θα τραγωδώ κι' εντρέπουμαι ΄ς σα ξένα τα χωρία.
Ας αρχινά και τραγωδεί ο καρίπ'ς ο τσ̌οπάνον,
παιδία πουθέν 'κ̌' είδετεν τον λυριτσ̌ήν τον Παύλον;
α' σο Κιλκίζ τον Παύλον.
Τα δημώδη άσματα του ποντιακού λαού, αυτή η ιερή παρακαταθήκη δια μέσου των αιώνων διασώζουν έναν θησαυρό πολιτισμού που μεταλαμπαδεύεται από γενιά σε γενιά μέσα απ' την προφορική παράδοση και το στοιχείο της βιωματικής σχέσης των μερών που την συνθέτουν.