Αρνί μ’ τα μάγλα σ’ να φιλώ τα χ̆είλι̤α σ’ να βουκούμαι,
σο μερακλίν τ’ εγκαλιόπο σ’ να κείμαι και κοιμούμαι.

Τη κεμεντζές -ιμ' το καπάκ' γομάτον αϊνάδες,
ας τερούν κι ας σ̆κεπάγουνταν έμορφοι κοκονάδες.

Αδά σον κόσμον αγαπώ ίναν θεόν κι εσένα,
αν θέλ’τς δέβα σον ανοιχτήν και ρώτα για τ' εμένα.

Ε παιδία ντο λέτε ; πάμε ΄ς ση χαμαιλέτε;
κλέφτομαι έναν κορίτσ’ κάναν τιδέν μη λέτε.