Τη σεβνταλή το καρδόπον. Δημώδες άσμα στο χορό Ομάλ (Διπάτ) του Ανατολικού Πόντου
Τη σεβνταλή το καρδόπον πρέπ’ ν’ έχ̆ παραθυρόπον,
από μακρά να φαίνεται τ’ ατουνού το τερτόπον.
Τη σεβνταλή το καρδόπον πρέπ’ ν’ έχ̆ παραθυρόπον,
από μακρά να φαίνεται τ’ ατουνού το τερτόπον.
Σα ξένα έρημον πουλίν, βάϊ ν’ αηλί εμέν’,
κομμένα τα φτερόπα μ’, όϊ όϊ αμάν αμάν,
μακρά ας ση μάναν κι ας σον κύρ’, βάϊ ν’ αηλί εμέν’,
κι ας ούλια̤ τ’ αδερφόπα μ’, όϊ όϊ αμάν αμάν.
ΣηΤραπεζούντας το βαλίν είμαι-ν’ αγκαλεμένος,
με τ΄έναν έμορφον κορίτσ’ πως είμαι φιλεμένος.
Ας έμ’ν και σην Γαλλίανα γιαβρί μ’ κι άς έτον γιαβρί μ’ άμον πρώτα,
επέγνα και σο πανοϋρ και σον Περιστερεώτα.
Ένα καράβι κρητικό ούτε τρανό ούτε μικρό,
ούτε τρανό ούτε μικρό μόνο σαράντα δυό πηχών,
Εγιαμόλα τιραμόλα ήρθαν τα καράβια όλα.