Ο Σαββέλης Γιακουστίδης ήταν λυράρης και τραγουδιστής, που ξεχώριζε από τον ιδιόρρυθμο και εντυπωσιακό τρόπο, με τον οποίο απέδιδε το ποντιακό τραγούδι αλλά και για την αντοχή του.
Άνοιξον ρίζα μ’ άνοιξον, άνοιξον ας εμπαίνω,
τσ̌εχέλκον παλλικάρ’ είμαι και τη σεβτάς καμένον.
Α) Την παραμονή των Φώτων, τα παιδιά γύριζαν στα σπίτια και έψαλλαν: "Σήμερον τα Φώτα και φωτισμός....". Η νοικοκυρά ετοίμαζε το τραπέζι, όπως και τα Χριστούγεννα. Τα κορίτσια έκαμναν "τ' αλυκόν την πίταν", δηλαδή έψηναν αλμυρή πίτα που θα έτρωγαν το βράδυ, κι όποιον άντρα έβλεπαν στον ύπνο τους ότι θα τους έδινε νερό, εκείνος θα ήταν ο μελλούμενος σύζυγός τους.
Σε απόσταση μισής ώρας σχεδόν νοτιοανατολικά από την Νικόπολη (Γαράσαρη) βρίσκεται η κωμόπολης Αγουτμούς. Η λέξη Αγού-γιουτμούς είναι τουρκική και σημαίνει κατέπιεν το φάρμακο, ήτοι αλληγορικά "αλλαξοπίστησε".
Οι Άγιοι Θεόδωροι θεωρούνταν από τους μεγαλύτερους Αγίους του Πόντου και το όνομα Θεόδωρος είναι ακόμα και σήμερα από τα πιο δημοφιλή μεταξύ των Ελλήνων Ποντιακής καταγωγής.
Ο χορός Ανάποδος λέγεται και Τρυγονίτσα και Τρυγόνα και Τρυονίτσα από τους Έλληνες στον Ανατολικό Πόντο αλλά και στην περιφέρεια του Γάρς και του Καυκάσου. Ο ίδιος χορός φέρει το όνομα "Τέρς" στις περιφέρειες των Μεταλλείων του Ακ Δάγ Μαδέν και του Σίμ (Γκιουμούς Μαδέν).