Εχπάσταν και ΄ς σο Τσ̌άμπασιν, Τίκ του γάμου, Κοτυώρων Πόντου
Εχπάσταν και ΄ς σο Τσ̌άμπασιν τ΄ Ορντούς τα παλικάρια,
κι' ερούξαν απ' οπίσ' ατουν' κορτσόπα και νυφάδια̤.
Εχπάσταν και ΄ς σο Τσ̌άμπασιν τ΄ Ορντούς τα παλικάρια,
κι' ερούξαν απ' οπίσ' ατουν' κορτσόπα και νυφάδια̤.
Έλα κάθ'κα σα γόνατα μ', κορτσόπον λάλ' 'μεν,
ας πλέκω τα μαλλία σ', λάλ' μεν' κι ας λαλώ 'σεν,
Ψηλά ψηλά επέτανες και τίναν ενεμείνες;
εβράδυνεν ο βραδι̤ανόν,κάτ' έρχουσ' ενεμείνες.
Ο πόλεμον εσκάλωσεν ας σο Λατικαυκάζι,
ας ση μάνας –ιμ' τα πουλιά̤ το ένα θα λειφτάζει.
Έ, Φόνα, Φόνα, κόρ' καρδεφόνα,
μενείς και φέρ'τς με κι απέσ' 'κ̌ι βάλ'τς 'με,
σην πόρτα σ' έρθα, παραβραδιά̤στα,
λαλείς και παίρ'τς με κι απέσ' 'κ̌ι βάλ'τς 'με.