Το Πελκιπάς ήταν αμιγώς Ελληνικό χωριό με τριακόσιες οικογένειες και υπαγόταν στην επαρχία Κάρς του νομού Κάρς. Στο χωριό υπήρχαν τρία μπακάλικα τα οποία τα χρησιμοποιούσαν και ως καφενεία και τα οποία ανήκαν στους Χαρπαντίδη Εμμανουήλ, Ασλανίδη Κωνσταντίνο και Μαυρόπουλο Πέτρο.
Η Γαλλίανα ήταν μια περιοχή του Νομού Τραπεζούντας, στην επαρχία Ροδοπόλεως, με 18 χωριά από τα οποία τα 14 ήταν ελληνικά και 4 τουρκικά. Τα ελληνικά χωριά που βρίσκονταν στ’ αριστερά του ποταμού Γαλανού (παραποτάμου του Πυξίτη) ήταν Του Τσαγκάρ ή Ρωμανού, Του Μαντρανού, Του Μισαηλάντων, Η Ζαβρία, Του Αρμενή, Του Σεϊτανάντων, Τα Κοτύλια, Τα Λιβάδια, ενώ στα δεξιά του ποταμού κείτονταν τα χωριά Κουταλά, Τεμιρτζάντων, Βάλαινα, Ζίλμα και Τσουπανού.
Αγαπητή Εστία. Είμαι κι εγώ Πόντιος, γέρος στο σώμα, νέος όμως στην καρδιά και στους πατριωτικούς μου πόθους. Τα 74 χρόνια της ζωής μου τα επέρασα ως εξής : Τα 11 πρώτα παιδικά μου χρόνια τα επέρασα εις το χωρίον Σεμέν της περιφέρειας Κερασούντος.
Ήταν κάτι συνηθισμένο στα χωριά του Πόντου να περιγράφουν με στίχους πάντοτε με σατυρική διάθεση τις ιδιότητες προσώπων και πραγμάτων.
Η Χάρσ̌ερα βρίσκεται στην αριστερή όχθη του ποταμού Κάνεως, στη δημόσια οδό Τραπεζούντας - Ερζερούμ και απέχει μία ώρα από την Αργυρούπολη. Πριν την ανταλλαγή των πληθυσμών αριθμούσε 70 οικογένειες ήτοι περί τους 350 κατοίκους.
