Τέταρτον, τα Γαμπρολάλι͜α (Γαμπροκαλέσματα: γαμπρός + λαλώ – προσκαλώ). Δύο εβδομάδες ή και περισσότερο μετά τους αρραβώνες οι γονείς της νύφης καλούσαν τον γαμπρό στο σπίτι τους.
Η μεγαλύτερη και σοβαρότερη φροντίδα των γονέων και στον Πόντο ήταν η δια του γάμου αποκατάσταση των παιδιών τους. Άρχιζε η μέριμνα αυτή πολλές φορές από την εποχή που το παιδί τους βρισκόταν ακόμα στην κούνια. Στα παλιά τα χρόνια ήταν αρκετά διαδεδομένο το «Χάραμαν τη κουνί» δηλαδή η αμοιβαία υπόσχεση των γονέων για τη σύναψη εν καιρώ γάμου των βρεφών τους.
Την ημέρα αυτή (της Αναλήψεως του Κυρίου) τέλειωναν πια οι γιορτές, οι τελετές και τα παιχνίδια του Πάσχα. Άρχιζαν πανηγυρικά και ομαδικά τα μπάνια στη θάλασσα «Το λούσιμον σην θάλασσαν». Όλη η παραλία γέμιζε από κολυμβητές απ’ άκρη σ’ άκρη.
Ασ’ σο στόμα σ’ και ση Θεού τ’ ωτίν
Αντίστοιχο με το από το: Από το στόμα σου και στου Θεού τ’ αυτί
Νηστεία προσευχή και μετάνοιες. Μια έκφραση θλίψης ήταν ζωγραφισμένη στα πρόσωπα όλων. Τη λύπη των παιδιών την μετρίαζαν οι σχολικές διακοπές. Κανένα απολύτως τραγούδι δεν επιτρεπόταν, ούτε μουσικές, ούτε γλέντια και διασκεδάσεις.
