1. - Το '63 με τη γιάγια μ' ας σο Καράματλι (Κοιλάδι) τη Κιλκιζί' επήγαμε ΄ς σο Πατέμ. Εθέλεινεν να θωρεί την αδελφήν ατ'ς, την Κανήν, ενενήντα τέσσερα χρονών, αδελφή ατ΄ς πα, η γιάγια μ' η Κελένα, έτον ενενήντα οχτώ.
Από Μεάλον Αλάνιν είμαι. Ας την Έρππαν ήτον έναν ώραν. Ας το Χερέρ με το ποδάριν τρία ώρας επάεναμεν. Η Λέτικα το λέομεν, με το ποδάριν έναν ώραν. Πάλι πολιτεία ήτον η λέτικα το λέομεν. Εψώνιζαμεν. Πολιτεία ήτονε.
Από τη Δεσπότ' το Τσιφλίκ'
Το χωρίον εμουν, τη Δεσπότ' το τσιφλίκ' έτον ας σην Κάβζαν δύμπσ' χιλιόμετρα μακρά. Έτον ας σην Πάφρας μερέαν. Είχεν ογδόντα οσπίτια. Είχεν σχολείον με έναν δάσκαλον.
Οι Πακαταράντ'
Εμάς λέγ'νε μας Πακαταράντ'. Γιατί;
Γιατί ο παππού μ' έτον κυνηγός. Οι Τρούκ' επέ(γ)ειναν ΄ς σο κυνήγιν, επέρειναν κ' επέ(γ)ειναν και τον παππού μ'. Εείνος πα καλά 'ρίχνεν, «έΐ ατάρ'» (καλά σύρ'), από κει έμεινεν Πακατάρ', Πακαταρίδης, κουρφιμένον.
Πηγή: Γιάννες Πακαρατίδης γεννηθείς το 1895 στο Καρακεβεζήτ Νικοπόλεως, κάτοικος Ελαιοχωρίου Καβάλας
Οι Μουζιγκερλήδες πα εκαλάτζευαν αγνά και θαμαστά. Έλεγαν ζούρτια τα στύπα, χατριτζώνω το τραπεζώνω, αφκάλι μ' το κεφάλι μ', τον πετεινόν πα κοτζέαν.
Χαρίτον τη ποπα-Γιωσήφ (1909-1983) - Μαυρόβατος Δράμας
