Ένα από τα ωραιότερα και πιο συγκινητικά τραγούδια του Πόντου που τραγουδιόταν κατά τους μακρούς χρόνους της δουλείας και ειδικότερα την εποχή της τρομοκρατίας των γενιτσάρων, είναι και το τραγούδι της Σοφίτσας.

Ο Σταύρος Πετρίδης γεννήθηκε στο χωριό Φαντάκ' της Τραπεζούντας το 1896 και πέθανε στην Καλαμαριά το 1949. Είναι ο πατέρας του "Πατριάρχη" της λύρας Γώγου Πετρίδη. Με τον ξεριζωμό του 1922, εγκαταστάθηκε στην Καλαμαριά, γνωστός ήδη από τον Πόντο ως λυράρης.

ο ποϊ(γ)ιόπο σ' έμορφον ώφ ώφ φιντάν τσ̌ιπου(γ)ού κιπί, 
για κλώστ’ σ’ εμέν’ μερέα σόϊλε τουρτου(γ)ούν κιπί. 

Ατόσα κάστρα είδα κι' ολογύρισα, κι' άμον τσ' Ωργιάς τον κάστρο, κάστρον 'κ' έτουνε.
Σεράντα πόρτας είχ̌ε κι' όλα σίδερα, κι' εξήντα παρανθύρια κι' όλα χάλκενα, και του γυαλού η πόρταν ας σο μάλαμα.