• Home

Αύγουστον

Καζαμίας,Πόντου,Αύγουστος,Ποντιακή,Λαογραφία

Ο Αύγουστος ήταν ο έκτος μήνας κατά το Ρωμαϊκό ημερολόγιο Sextilis αλλά η σύγκλητος προς τιμή του Ρωμαίου αυτοκράτορα Αύγουστου Οκταβιανού τον ονόμασε Αύγουστο, κάτι ανάλογο με τον μήνα Ιούλιο από τον αυτοκράτορα Ιούλιο Καίσαρα. Ο αντίστοιχος μήνας κατά τους αρχαίους Έλληνες ήταν ο Μεταγειτνιών. Λέγεται και Δριμάρης, Άλουστος, Συκολόγος.

Στον Πόντο λεγόταν Αύγουστος στα Κοτύωρα, την Ίμερα και τη Χαλδία. Στην Οινόη λεγόταν Αύγοστος, στην Τρίπολη και Χαλδία Άγουστος, στην Ινέπολη Άγοστος.
Ήταν από τους καλύτερους μήνες όσον αφορά τη συγκομιδή και την ωρίμανση των καρπών. Πολλές σύνθετες λέξεις προέκυψαν με πρώτο συνθετικό τον Αύγουστο και δεύτερο κάποιον καρπό, λ.χ. Αγουστάπιν, δηλαδή Αύγουστος και άπιον = το Αυγουστιάτικο αχλάδι. Με τον ίδιο τρόπο σχηματίζεται το Αγουστοκάρυδον, το Αγουστοκοκκύμελον, το Αγουστόμηλον κ.ά.

Όπως συνήθιζαν να λένε για τον Αύγουστο : «...από Αύγουστο Χειμώνα κι από Μάρτη καλοκαίρι...»
έτσι και στον Πόντο έλεγαν : «...επάτεσαμ' σον Αύγουστον και ση χ̌ο̤νί' την άκραν...» δηλωτικό ότι ο Αύγουστος είναι η αρχή του χειμώνα, όπως και ο Μάρτιος η αρχή του καλοκαιριού.

Παρακολουθείστε το βίντεο μας για τον μήνα Αύγουστο

Κάλαντα Χριστουγέννων - Δημοτικό τραγούδι Πόντου

χριστού,γέννηση,δημώδη,άσματα,κάλαντα,πόντουΧριστός γεννέθη ( δημοτικό τραγούδι )

« Χριστός γεννέθη χαρά σον κόσμον, χα καλή ώρα, χα καλή σ' ημέρα,
Χα καλόν παιδίν οψέ 'γεννέθεν, οψέ 'γεννέθεν κι αύρι 'νεστέθεν.
Τον εγέννεσεν η Παναγία, Τον ανέστεσεν αε-Παρθένος.
Τον επέρπαξαν οι χ̌ίλ' Εβραίοι, ας σα 'κρόντικα κι ας σην καρδίαν,
αίμαν έσταξεν πλεγήν κ' εφάνθεν, ούμπ' αμ έσταξεν εμυροστάθεν,
εμυρίστεν ατ' ο κόσμος ούλον, για μυρίστ' ατο και συ αφέντη.
Έξω στην αυλή δένδρον εστάθεν (φύτρωσε), δένδρον άκαυον και κυπαρέσσι,
δέρ' ατ' ο ήλον δέρ' ατ' αέρας, ρούζ'νε τ' άθια 'θε, μυρίζ' αυλέαν.
Εκατέβ' αφκά σο σταυροστράτ', δαβαίν' άλογα δαβαίν' μουλάρι͜α,
χρυσοκάλυβα καλυβωμένα, 'ς σο κιφάλ'ν ατουν χρυσόν τουλπάν' εν',
και σα μέσα 'τουν χρυσόν ζωστήραν. Χώρτσον κι έπαρεν ανεμοπόδ'κα και χρυσοκαλυβωμένα.
Δέβα σο ταρέζ' κ' έλα σην πόρταν, χα τσιρόπα χά μηλόπα, χα ξερά κοκκυμελόπα,
Έρθαν τη Χριστού τα παλικάρι͜α, θέλ'νε ούβας (χουρμάδες) θέλ'νε λεφτοκάρυ͜α ».