Μίαν, ένας τούρκος επάϊνε σ’ ένα ρωμέϊκο σπίτι. Εγνώριζεν το σααπήν ατου και πάντα επάϊνεν εκεί. Σ’ εκείνο το σπίτι είχαν και εικόνες. Ο τούρκον εθώρεινεν ατα και ερώτανε: Ατά τι είναι; Ο σααπήν του σπιτίου πάλι ελέϊνεν ατόνα : Αβούτο εν’ ο Χριστό, εκείνο έν’ η Παναϊα.
Επάλαιβανε κάτι παιδία τς εγκλεσίας τον αυλόϋρο κι έναν παιδί όλο ενικίουτουνε. Και είπε: Αϊ-Γιώργη μου, ας νικώ και να φτάω σ’ ένα σφογγάτο. Καθώς εδίβεν επάλαιψεν πάλιν, ενίκησε.
Κρύα νερά τρεχούμενα ποτάμ͜ια που θα πάτε ;
αν πάτε σο μικρόν τ’ αρνί μ’ να μου το χαιρετάτε.
Του Τοπάλ’. Τουρκική έπαυλις από το 1830, κοντά στην Αργυρούπολη και πίσω από την έπαυλη Καστέλλι των Μολυβδάδων, με πολλά κατεστραμμένα παρεκκλήσια.
Άγιος Ιερομάρτυς Άνθιμος Επίσκοπος Νικομηδείας 288 μ.Χ.. Το μαρτύριο του Αγίου Ιερομάρτυρος εκ του Μεγάλου Συναξαριστού του εν Αγίοις Πατρός ημών Νικηδήμου του Αγιορείτου. Τῇ Γ´ τοῦ αὐτοῦ μηνός Σεπτεμβρίου, Μνήμη τοῦ Ἁγίου Ἱερομάρτυρος Ἀνθίμου, Ἐπισκόπου Νικομηδείας.
Εκάεν και το Τσ̆άμπασην / Χρονικά Πόντου, Αθήναι 1943
Εκάεν και το Τσ̆άμπασην κι επέμ’ναν τα τουβάρα̤,
ερρούξαν σο χουρτάρεμαν τ’ Ορτούς τα παληκάρα.̤