• Home

Βίαιοι εκτοπισμοί στον Πόντο - Προσπάθειες εξόντωσης του Ελληνικού Στοιχείου

βίαιοι,εκτοπισμοί,εξόντωση,ποντίων,γενοκτονία,τάγματα,εργασίαςΣτα όσα αναφέρονται παρακάτω δεν γίνεται λόγος για τις μεταναστεύσεις του Ελληνικού πληθυσμού πριν το 1461, δηλαδή πριν την πτώση της Ποντιακής Αυτοκρατορίας. Οι μετακινήσεις εκείνες έγιναν ή για ανεύρεση καλύτερων συνθηκών διαβίωσης ή κατόπιν συμφωνιών μεταξύ Βυζαντίου και Ρωσίας για την αποστολή Ελλήνων Ποντίων τεχνιτών και μεταλλουργών από τις περιφέρειές της Τραπεζούντας, Ματσούκας, Αργυρούπολης στις περιοχές της Καυκασίας. Και είναι άλλο πράγμα οι μεταναστεύσεις αυτές και άλλο οι βίαιοι εκτοπισμοί που ακολούθησαν μετά το 1461απο την Τουρκία, στην προσπάθεια της να εξαφανίσει τα στοιχεία εκείνα τα οποία δεν αφομοιώθηκαν από τη Μουσουλμανική κοινωνία. Τα στοιχεία αυτά ήταν, οι Αρμένιοι και οι Έλληνες που ζούσαν σε όλη την επικράτεια της Μικράς Ασίας.

Τους βίαιους αυτούς εκτοπισμούς των Ελληνικών Ποντιακών πληθυσμών οι οποίοι δεν έγιναν σε μια συγκεκριμένη περίοδο, αλλά σε όλο το χρονικό διάστημα από της πτώσεως της Τραπεζούντας μέχρι το 1922, μπορούμε να τους χωρίσουμε σε δύο μεγάλες περιόδους ανάλογα με τον τρόπο και τον σκοπό που εξυπηρετούσαν αυτοί.

Παρακολουθείστε το βίντεο μας για την Γενοκτονία των Ελλήνων στον Πόντο

Print

Το τάγμα των αρχοντόπουλων

τάγμα,αρχοντόπουλων,Λέων,Μουσούρος,Ανδρέας,Μελισσηνός,Ιωάννης,Φωκάς,Κωνσταντίνος,Βαρούχας,Μαρίνος,Σκορδίλης, Φίλιππος,Γαβαλάς,Δημήτριος Βλαστός,Νικηφόρος,Αργυρόπουλος,Αγιοστεφανίτης,Ματθαίος,Καλαφάτης,Λουκάς,Λίθινος,Αλέξιος,Κομνηνός,άποικοι,ΚρήτηςΉταν στρατιωτικό σώμα από επίλεκτους νέους που ιδρύθηκε από τον Αλέξιο Α΄ Κομνηνό (1081-1118) λίγα χρόνια μετά την άνοδό του στο θρόνο.

Το σώμα αποτελείτο από παιδιά παλιών στρατιωτικών.


Το τάγμα αρχοντόπουλων αποτελείτο από 2.000 νέους.

Σε σύγκρουσή του στη Θράκη με πολυαριθμότερους Σκύθες έπαθε σοβαρές απώλειες οπότε και διαλύθηκε.

Μετά τη διάλυσή του τάγματος των αρχοντόπουλων, δώδεκα από τα μέλη του, οι: Λέων Μουσούρος, Ανδρέας Μελισσηνός,

Ιωάννης Φωκάς, Κωνσταντίνος Βαρούχας, Μαρίνος Σκορδίλης, Φίλιππος Γαβαλάς, Δημήτριος Βλαστός, Νικηφόρος Αργυρόπουλος ο Αγιοστεφανίτης,

Ματθαίος Καλαφάτης, και Λουκάς Λίθινος με πολλούς συγγενείς τους στάλθηκαν απο τον Αλέξιο Α΄ Κομνηνό ως άποικοι στην Κρήτη

όπου εγκαταστάθηκαν οριστικά και έγιναν γενάρχες μεγάλων οικογενειών όπως των Χορτζάδων, των Μουσούρων, των Αρχολέων και των Καλλέργηδων (απογόνων του Ι. Φωκά).

 

 

Print

Τα προ της άλωσης γεγονότα στην Τραπεζούντα του Πόντου

άλωση,τραπεζούντας,πόλις,εάλω,ποντιακό,κράτος,σταυροφορίες,φραγκολατίνοι,μογγόλοι,γαβράδες,υψηλάντες,βυζαντινή,αυτοκρατορία,σινώπη,κομνηνοίΤο κράτος του Πόντου ή αλλιώς η αυτοκρατορία του Πόντου προήλθε μετά την Δ΄ Σταυροφορία των Φράγκων το 1204 και μάλιστα μετά την κατάλυση της Βυζαντινής αυτοκρατορίας σε μια εποχή δύσκολη κατά την οποία ήταν γενική η εξάντληση των ηθικών και των υλικών δυνάμεων του Έθνους.

Οι Άραβες από τον Νότο, οι Τούρκοι και οι Μογγόλοι από την Ανατολή, οι Σκύθες και οι Τάταροι από το Βορρά και την Ανατολή, όλοι αυτοί κάτω από τη σημαία του Ισλάμ, επιδίωκαν την κατάκτηση εδαφών ο καθένας για το δικό του συμφέρον έχοντας όμως όλοι μαζί την αυτή κατεύθυνση και τον ίδιο σκοπό, την αφαίρεση Ελληνικών περιοχών και την εξασθένιση σιγά – σιγά του Ελληνικού Έθνους.

Από τα δυτικά οι Φραγκολατίνοι λέγοντας ότι προσπαθούν και αυτοί να αποκρούσουν τον ορατό κίνδυνο του Ισλάμ, φρόντιζαν ουσιαστικά να προσαρτήσουν πολιτικά και εκκλησιαστικά Ελληνικές περιοχές υποβοηθώντας έτσι τους από παντού εχθρούς του Ελληνισμού στο καταστροφικό τους έργο.

Επί 257 χρόνια το κράτος του Πόντου αποτελούσε τον προμαχώνα όχι μόνο του Ελληνισμού και του Χριστιανισμού αλλά και το προπύργιο στις βαρβαρικές επιθέσεις ενάντια στον πολιτισμό, στο έννομο κράτος, στις ηθικές αξίες.

Ανέδειξε στρατάρχες, οικογένειες ευγενών όπως τους Τσανηχίτες, τους Γαβράδες, τους Υψηλάντες, τους Λαζαρόπουλους και πολλές άλλες οι οποίες πολλά πρόσφεραν στο Έθνος. Οι συνεχείς πόλεμοι έδωσαν στους Πόντιους άπειρες φορές τη χαρά της νίκης, μα και πολλές φορές δοκίμασαν την αποτυχία.

Πριν την πτώση της Τραπεζούντας η Μ. Ασία ολόκληρη, η Κωνσταντινούπολη, η Θράκη, η Μακεδονία, η Πελοπόννησος, αποτελούσαν ήδη τουρκικές επαρχίες.

Print

Η άλωση της Τραπεζούντας του Πόντου

άλωση,τραπεζούντας,άγιος,δαυίδ,κομνηνός,ιστορία,πόντουΟ Τούρκος στρατάρχης κατορθώνοντας με τον όγκο του στρατού του, άλλους από τους πρώην συμμάχους των Ποντίων να τους αδρανοποιήσει και άλλους να τους πάρει με το μέρος του με συνθήκες φιλίας και συμμαχίας, αρχίζει την επίθεση κατά του Πόντου λεηλατώντας και καταστρέφοντας τα πάντα στο πέρασμα του. Προχωράει πολύ γρήγορα σαν χείμαρρος και φτάνει σε τρίωρη απόσταση έξω από την Τραπεζούντα, στην τοποθεσία «Χοσογλάν» και στρατοπεδεύει εκεί. Αντίσταση στην πορεία του αυτή, δεν υπήρχε λόγω των όσων συνέβησαν πριν από την εκστρατεία του Μωάμεθ. Γι' αυτόν τα μόνα εμπόδια στην έφοδο του αυτή κατά του Πόντου, ήταν τα δυσκολοδιάβαστα φυσικά περάσματα, που προστατεύονταν από ελάχιστους υπερασπιστές της περιοχής.

Όσο διάστημα επιχειρούσε αυτά ο Μωάμεθ ο στόλος των τριακοσίων πλοίων που είχε στείλει μετά την υποδούλωση της Σινώπης μεταφέροντας και δέκα χιλιάδες στρατιώτες, απέκλεισαν την Τραπεζούντα από τη θάλασσα και ξηρά παρενοχλώντας συνεχώς αυτήν ώστε να μη της δοθεί η δυνατότητα να οργανώσει την άμυνα της, αλλά και να συγκεντρώσει στρατό από τις γύρω περιοχές. Από την ημέρα που έφτασε ο στόλος και πολιόρκησε την πόλη, ο στρατός του Αυτοκράτορα Δαβίδ επί σαράντα ημέρες προσπαθούσε απεγνωσμένα με αιματηρές εξόδους να απομακρύνει τους Τούρκους πολιορκητές, ώστε να μπορέσει η πόλη να βρει τα απαραίτητα τρόφιμα και πολεμοφόδια.

Και ας μην ξεχνάμε ότι η Τραπεζούντα, όπως και όλες οι υπόλοιπες ελληνικές πόλεις δεν αποτελούνταν μόνο από ελληνικό πληθυσμό. Στην πόλη κατοικούσαν πολλές άλλες εθνότητες, μεταξύ αυτών και Τούρκοι και είναι αυτονόητο ότι αυτοί κρατούσαν παθητική στάση εξυπηρετώντας τα συμφέροντα των πολιορκητών.

Παρόλα αυτά τα εσωτερικά και εξωτερικά προβλήματα, οι απεγνωσμένες προσπάθειες των Ελλήνων για διέξοδο από τον ασφυκτικό κλοιό δεν σταματούν. Με τις ηρωικές τους εξόδους κατορθώνουν να κλονίσουν το ηθικό των Τούρκων πολιορκητών και ετοιμάζονται για το τελειωτικό χτύπημα. Τότε ακριβώς παρουσιάζεται ο Πορθητής με τις αμέτρητες στρατιές του στις νότιες περιοχές και στρατοπεδεύει σε τρίωρη απόσταση από την πόλη. Έτσι ανατρέπει τα σχέδια και τις προσπάθειες των αποκλεισμένων Ποντίων, προδικάζοντας συγχρόνως το αποτέλεσμα αυτής της άνισης μάχης. Η εμφάνιση του, μαζί με τις μυριάδες των νέων στρατιωτών αναπτερώνει το θάρρος των Τούρκων ενώ αντίθετα φέρνει την απελπισία στους αποκλεισμένους Έλληνες.

Τα τρόφιμα εξαντλήθηκαν, οι αρρώστιες περίσσεψαν, ο στρατός από τις συνεχείς εξόδους λιγόστεψε και ορισμένοι από τους κατοίκους στην απελπισία τους άρχισαν να καταφέρονται εναντίον αυτών που επέμεναν για την λύση του δράματος με τα όπλα, πιστεύοντας στις ψευτοϋποσχέσεις του Μωάμεθ για την ασφάλεια της ζωής, της τιμής και της περιουσίας τους αν παραδίδονταν χωρίς αντίσταση.

Αφού λοιπόν επί σαράντα ημέρες δοκιμάστηκε η τύχη των όπλων, κι αφού δεν διαφαίνονταν καμία άλλη λύση η οποία θα απομάκρυνε τον κίνδυνο υποταγής στον αιμοχαρή κατακτητή, προτιμήθηκε η παράδοση της πόλης. Η πρωτεύουσα του Ποντιακού κράτους, ο τελευταίος φάρος του Ελληνισμού της Ανατολής που αιώνες φώτιζε την πορεία της φυλής μας για την διάδοση του πολιτισμού σε σκληροτράχηλους λαούς, έσβησε στις 15 Αυγούστου του 1461.

Δείτε το σχετικό βίντεο για την Άλωση της Τραπεζούντας του Πόντου

Print

Η γενοκτονία του Ποντιακού Ελληνισμού

γενοκτονία,ποντίων,ανταλλαγή,πληθυσμών,σφαγές,τάγματα,εργασίας,αμελεταμπουρού

Είμαστε ευτυχείς που οι Έλληνες ποντιακής καταγωγής εκπρόσωποί μας στην Ελληνική Βουλή, αλλά και οι συμπαθούντες τους Έλληνες Ποντίους, τόλμησαν να σηκώσουν φωνή διαμαρτυρίας, στιγματίζοντας έτσι την ένοχη αδιαφορία των εκάστοτε Ελληνικών Κυβερνήσεων για το έγκλημα που διαπράχθηκε στα αλησμόνητα εδάφη του Πόντου. Είμαστε ευτυχείς που οι αγώνες για την αναγνώριση της Γενοκτινίας των Ελλήνων του Πόντου επιτέλους δικαιώθηκαν. Και πρέπει να γίνει αντιληπτό ότι προβλήματα που μένουν άλυτα στα ράφια της Ελληνικής ιστορίας, με την ελπίδα ότι ο χρόνος θα δώσει την ευκαιρία για την επίλυση τους, δεν λύνονται αργότερα με υποχωρήσεις και συμβιβασμούς στο βωμό των δήθεν καλών σχέσεων και καλής γειτονίας. Τα προβλήματα θα τα βρούμε μία μέρα μπροστά μας και η έκπληξη θα είναι πολύ μεγαλύτερη.

Δείτε το σχετικό βίντεο για τη Γενοκτονία του Ελληνισμού στον Πόντο

Δείτε το σχετικό βίντεο με τη τραγωδία του αφανισμού των Ελλήνων της Πάφρας

Δείτε το σχετικό βίντεο για την ολοκληρωτική σφαγή του Ελληνισμού της Πάφρας

Print

Η επιβίωση των Ελλήνων Ποντίων υπό την τουρκική κυριαρχία

ιστορία,πόντου,τούρκοι,σελτζούκοι,κατακτητές,άλωση,πόλης,τραπεζούνταΑπό την επόμενη λοιπόν ημέρα που καταλύθηκε η εξουσία των Μεγάλων Κομνηνών και κυριεύτηκε η Τραπεζούντα, το τελευταίο προπύργιο του Ελληνισμού στην Ανατολή, ένα μέρος από τους κατοίκους της κατέφυγε στα βουνά ( όπου υπήρχαν ακόμη μικρές αδούλωτες περιοχές ), ένα άλλο μέρος μεταφέρθηκε στην μισοερειπωμένη Κωνσταντινούπολη για να ζήσουν εκεί και ένα τρίτο υποχρεώθηκε να κατοικήσει έξω από την πόλη και μάλιστα σε απόσταση από αυτήν.

Η μερίδα αυτή του λαού της Τραπεζούντας που εκδιώχθηκε έξω από την πόλη, εγκαταστάθηκε στα ανατολικά, κυρίως γύρω από την εκκλησία του Αγίου Φιλίππου και δυτικά γύρω από την Αγία Σοφία. Και είναι χαρακτηριστικό αυτό γιατί η εκκλησία μετά την υποδούλωση μετά την υποδούλωση και του Πόντου, έγινε η ασπίδα στις ορμές των βαρβάρων αλλά και η στέγη κάτω από την οποία κρατήθηκε άσβεστη η φλόγα του Ελληνισμού και της Ορθόδοξης πίστης.

Το αποκορύφωμα μιας τέτοιας βάρβαρης λογικής, ενός απολίτιστου λαού. Μέσα από αυτούς που διώχθηκαν να κατοικήσουν γύρω από την Τραπεζούντα ο Μωάμεθ διάλεξε τους ωραιότερους και νεότερους Πόντιους, τους πήρε στην υπηρεσία του και τους χρησιμοποίησε ως οπλίτες ή τους ανέθεσε άλλα καθήκοντα στην πλούσια Αυλή του. Πολλούς από τον κοινό λαό τους μοίρασε σαν σκλάβους στους στρατιώτες του και οι οποίοι ήταν υποχρεωμένοι να τους υπηρετούν στις σκηνές, στα σπίτια, ακόμη και στις εξωτερικές τους μετακινήσεις.

Στα σπίτια που εγκαταλείφθηκαν, μετά τη βίαιη απομάκρυνση των Ποντίων, ο Μωάμεθ έφερε και εγκατέστησε Τούρκους από άλλες περιοχές, αλλοιώνοντας έτσι ολοκληρωτικά την πληθυσμιακή υπεροχή των Ελλήνων, στο δε Αυτοκρατορικό παλάτι των Κομνηνών τοποθέτησε τον υποναύαρχο του ναυστάθμου της Καλλίπολης, δίνοντας του συγχρόνως και τον τίτλο του πασά.

Ο ίδιος ο Μωάμεθ έμεινε στην Τραπεζούντα όλο τον χειμώνα και τότε μόνο αναχώρησε, όταν όλες οι εντολές του εκτελέσθηκαν και αλώθηκαν όλες οι πόλεις και τα χωριά του Πόντου. Και τα χρόνια, από την μαύρη εκείνη μέρα της άλωσης, άρχισαν να κυλούν και μια καταχνιά σκέπασε απ' άκρη σ' άκρη τη γη του Πόντου.

Βλέποντας όμως οι Τούρκοι με το πέρασμα του χρόνου ότι πέρα από τα σατανικά σχέδια εξόντωσης των υπόδουλων, είχαν ανάγκη από ορισμένα επαγγέλματα, άγνωστα σ' αυτούς, άρχισαν να φέρονται πιο ήπια στους Χριστιανούς και σιγά-σιγά να τους πλησιάζουν, δίνοντας συγχρόνως το δικαίωμα στους Έλληνες να συγκεντρώνονται όλο και πιο κοντά στην πόλη και να σχηματίζουν τις πρώτες ενορίες. Η κίνηση αυτή άρχισε μετά από έναν αιώνα περίπου, αφότου εγκαταστάθηκαν οι Τούρκοι ως αφέντες στην γη του Πόντου. Πολλά επαγγέλματα στα χέρια των Ποντίων άρχισαν να ανθίζουν, πολλές τέχνες, μα κυρίως το εμπόριο το οποίο από αρχαιοτάτων χρόνων, λόγω της γεωγραφικής θέσης του Πόντου, όπως είπαμε και παλιότερα, ήταν η πρώτη πηγή πλούτου των Ελλήνων.

Print

More Articles ...