Νασάν που ξενιτεύκεται νασάν που πάει ΄ς σην Πόλιν,
πάνε και παρεβγάλν’ατον οι γειτονάδες όλοι.

Αν αποθάνω θάψτε μεν εμέναν σ’ έναν ψηλόν ραχ̆όπον,
ν’ ακούγω τσ̆όπαν’ σύριζμαν γιαβρίκα μουκαι κεμεντζές λαλόπον.

Αγγέλ να παραστέκ’νε ‘σε, ο Θεός ν’ αναμέν’τσε,
όσον ντ΄εχάρες ξάν με τ΄εμένα εκείνο ν’ απομέν’τσε.

Κόρασον εβοτάνιζεν αφκά σ’ εναυλοτόπιν,
κι’ αποκουμπίγαν τα κουμπιά τσ’, κι εφάνθαν τα προσκάρδια̤ τσ’.