Διήμερα τριήμερα την νύφεν παραστέκ’νε,
φορίζ’ν ατέν’, στολίζ’ν ατέν’, κι ατέν’ κ̆ι στεφανώνε.

Εμάρανες το ψ̆όπο μου έκαψες την καρδία μ’, ντο να ‘ίνουμαι; 
εμάτ’σες ‘με το σεβνταλούκ να έειχ̆ την αμαρτία μ΄’ ντο να ‘ίνουμαι;

Γαμήλια άσματα Κοτυώρων Πόντου - "Καλώς την κυρά νύφη μας"

Καλώς την κυρά νύφη μας, τώρα που ΄ρθε στο σπίτι μας.
Κόρη τίμα την πεθερά σ’, σαν να ‘ναι μάνα και κυρά σ’.

Σεράντα μήλα κόκκινα σο γιαγλίγι δεμένα,
σεράντα σεβντάς να εφτάς ‘κ̌ι’ εβρίκς άμον εμένα.