Ανάθεμά ‘σε ναι κουτσή - Δημώδες Άσμα Τραπεζούντας Πόντου
Ανάθεμά σε νε κουτσή διπλά ν ‘ανάθεμά ‘σε
χαράμ’ να έν’ χωρίς εμέν’ ο ύπνον ντο κ̆οιμάσαι
Ανάθεμά σε νε κουτσή διπλά ν ‘ανάθεμά ‘σε
χαράμ’ να έν’ χωρίς εμέν’ ο ύπνον ντο κ̆οιμάσαι
Mικρέσσα νύφε ‘φούμιξεν από τα πεθερ'κά της,
ούτε ‘ς ση κυρού θέλ’ να πάει, ούτε ‘ς σα πεθερ’κά της.
Η νύφε πολλά έμορφος και-ν’ άμον μαργαριτάριν,
και ο γαμπρόν ‘ς σο γιάν’ ατς στέκ’ άξιον παλληκάρι.
Μέντσον κι έπαρ' ‘με κορτσόπον μ' σην οτά σ',
αγκαλιά̤στ' και φίλ' με ρίζα μ', μ' ερωτάς.
Τ’ ομμάτα̤ σ’ καίγ’νε τον πασ̆άν, τ’ οφρύδι͜α σ’ τον Αυγίτεν,
τ’ εμόν την κάρδι͜αν έκαψες να μη πας ΄ς σον Σταυρίτεν.