Τα τραγούδια τους οι Οφίτες ποιητές στιχοπλόκοι τα φτιάχνουν όπως είπαμε σε κάθε περίσταση. Στα παραθαλάσσια χωριά η γλώσσα που μεταχειρίζονται είναι η τουρκική ή η ανάμεικτη με ελληνικά, όμως στα μεσόγεια επικρατεί η ελληνική γλώσσα. 

Από τα τραγούδια της Οινόης του Πόντου που έχω μαζέψει (και είναι ο τόμος των μνημείων του λόγου της πατρίδας μου που καταρτίστηκε με τον μεγαλύτερο κόπο), καταπιάνομαι από σήμερα να δημοσιεύσω κάμποσα.

Είνας κόρη εγάπανεν σαράντα παλληκάρια.
Τοι σέραντους εμένησεν, έναν βράδον ελάτε.

Έρθεν ο τ̆ούρκον ο κακόν κι εκόνεψεν ΄ς σην χώραν,
τ' ομμάλι͜α τ̆ούρκ'ς εγόμωσαν και τα βουνά λεβέντους.