Αητένς επεριπέτανεν ψηλά ‘ς σα ηπουράνα̤,
με τα τσαγγία τ’ κόκκινα και το τσ̆α̤ρκούλν ατ’ μαύρον,
εκράτεινεν ‘ς σα κάρτζια σ’ ατ’ πολληκαρί βραχ̆ό͜ναν

Ο θάνατον τη ξενιτέα (Δημοτικό)

Ξένος ‘ς τα ξένα ερώστεσεν, αρωστικά ψαλάφνεν,
αρωστικά ψαλάφανεν ντο ‘κ̆ είν’ ντο ‘κ̆ ευρισκούνταν

Η κόρ’ και το καράβ’ (δημοτικό τραγούδι)

Κάπου ΄ς στην άσπρη θάλασσαν καράβ’ αρματωμένον,
καράβιν χ̆ιλιαρμάτωτον, εχπάστεν ΄ς σην Φραγκίαν.

Ανάθεμα τη μάννα σου, τον κύρη και τ’ αδέλφα̤ σ΄,
τυραννίζ’νε τ’ εμόν την ψ̆ήν για να ευτάν’ τα κέφα̤ σ’.