Το δημώδες αυτό άσμα έλκει την καταγωγή του από το χωριό Μαναστήρ’ κείμενον στον ποταμό της Άτρας στην επαρχία Χαλδίας του νομού Τραπεζούντας.

Πάει η νύφε σο νερόν την ημέραν δεύτερον,
παίρ’ και πά͜ει κι έναν σταμνίν έναν πά μικρόν λαγίν.

Έμνοστος είσ’ ά̤μον μόρ’, τη τσ̆ίτι σ’ το χρώμα ‘χώρ’
η μάνα σ’ στέκ’ κι ερά̤ει ‘σε ολύχτα άμον χοχόρ’
Τραγώδ’ νε πουλί μ’ τραγώδ’ κι ας έρ’ται η λαλία σ’,
τραγώδ’ τα τα̤ρτόπα σ’ πέ’, λάφρυνον την καρδία σ’.

Βαρέα φογούντανε το ποράν’ τα κορτσόπα,
κι άμον πουλόπα κρύφκουν σα σούχα τα φυλλόπα.