Γεωγραφικόν και Ιστορικόν Λεξικόν της επαρχίας Χαλδίας Γ' (Αργυρούπολις Γκιουμούσχανε - Gumushane)

Αργυρούπολις Ενορία της Παναγίας - φωτογραφία του 1931 Η Αργυρούπολις. Υπήρξε έδρα της επαρχίας Χαλδίας αλλά και της διοίκησης της και αργότερα της νομαρχίας Κιουμουσχανέ. Λεγόταν δε Κιουμουσχανέ επειδή υπήρξε τόπος κοιτασμάτων αργύρου και είχε πλούσια μεταλλεία στην ευρύτερη περιφέρεια της, όπως : το Κούρκ Παυλίν, το Χαζνά – μαγαρά, το Ζουντούρ και άλλα.

Print

Η Αργυρούπολις (Gumushane Γκιουμούσχανε) του Πόντου

Αργυρούπολις  Χαλδίας Πόντου 1940Η Αργυρούπολις του Πόντου.
Υπήρξε έδρα της επαρχίας Χαλδίας αλλά και της διοίκησης της και αργότερα της νομαρχίας Κιουμουσχανέ. Λεγόταν δε Κιουμουσχανέ επειδή υπήρξε τόπος κοιτασμάτων αργύρου και είχε πλούσια μεταλλεία στην ευρύτερη περιφέρεια της, όπως : το Κούρκ Παυλίν, το Χαζνά – μαγαρά, το Ζουντούρ και άλλα.

Print

Γεωγραφικόν και Ιστορικόν Λεξικόν της επαρχίας Χαλδίας Β' (Αληθινός ή Αληθινή, Αλχαζάντων, Αλεξοπουλέντων, Αλτσάκαλε, Αμπρικάντων, Ακριτάντων, Αντωνάντων, Άλμη, Απιόν ή Μέζιρε, Αρδαπέρ, Άρδασσα, Γονοκέλ, Παγαράντων, Ρασσόπον "Ραχ̌όπον", Μουσκενέντων, κτλ)

Η Ιερά Μονή της Κοιμήσεως της Θεοτόκου και της Ζωοδόχου Πηγής της Αληθινής του Πόντου Αληθινός ή και Αληθινή. Μια απ' τις 15 ενορίες της Κρώμνης που την απάρτιζαν 60 οικογένειες. Κατείχε δεσπόζουσα γεωγραφική θέση μεταξύ των υπόλοιπων ενοριών, σε επικλινή ράχη εξ ανατολών στραμμένη προς τον νότο.

Print

Γεωγραφικόν και Ιστορικόν Λεξικόν της επαρχίας Χαλδίας Α' (Άγιος Ιωάννης Μούζενας, Άγιος Ιωάννης Νίβαινας, Άγιος Ζαχαρίας, Άγιος Μιχαήλ, Άγιος Παύλος, Άγιος Γεώργιος, Άγιος Ηλίας, Αγιέρα, Αγγερί, Αεριμίτσα, Αργίδ, Άδυσσα ή Άδησσα,

Άποψη μεταλλείου στην Αργυρούπολη του Πόντου - Gumushane - Γκιουμουσχανέ Ο Άγιος Ιωάννης πολύ μικρό χωριό αποτελούμενο από 5 οικήματα στη Μούζενα, με ναό απ' τη Βυζαντινή εποχή. Διατηρείται ευλαβικά απ' τους τούρκους λόγω της θαυματουργικής του δύναμης. Κείται μεταξύ των χωρίων Χάραβας και Μασούρας σε κατωφερές έδαφος.

Print

Παιδικές αναμνήσεις από ένα ταξίδι στη Λειβερά (Λιβερά).

Οικία Ελλήνων στη ΛειβεράΉταν Μάϊος μήνας. Σε μία απ’ τις μαγευτικές του μέρες, ένιωσε η παιδική μου καρδιά, μια ανέκφραστη χαρά για να την θυμάμαι τόσο καλά και να την διατυπώνω έτσι άτεχνα στο χαρτί. Έπειτα από μια διαρκή μονοτονία που πέρασα στη γλυκιά πατρίδα μου την Τραπεζούντα.

Print

ΣΧΕΤΙΚΑ ΑΡΘΡΑ