Μία φωτογραφία χίλιες λέξεις. Έτσι συνηθίζουμε να λέμε όταν συναντούμε μια παλιά φωτογραφία η οποία είναι ικανή να ανασύρει από τη μνήμη, από το παρελθόν και από το θυμικό μας ανθρώπους, εικόνες, μυρωδιές ακόμα ακόμα και αυτήν έννοια της πατρίδας.
Ο ξακουστός και χιλιοτραγουδισμένος για τη λεβεντιά και τον πατριωτισμό του Πόντος, αν και από τότε που πρωτοφάνηκε στην Ιστορία, άλλαξε πολλές φορές κυρίαρχους, εξακολουθητικά δε από το 1461 μέχρι του τελευταίου ξεριζωμού του, έμεινε στη μαύρη δουλεία, εν τούτοις στο πέρασμα τόσων αιώνων διατήρησε την Ελληνικότητά του, τα ήθη και έθιμα, την θρησκεία του, και κατόρθωσε να φυλάξει αμόλυντη μέσα στην ψυχή του την ιδέα του Έθνους, της Ελλάδος.
Το Σεμέν υπαγόταν διοικητικώς στην Κερασούντα και Εκκλησιαστικώς στη Μητρόπολη Κολωνίας. Το Σεμέν ήταν το κέντρο των πέριξ 11 χωριών του Γιαλαγλί. Οι ονομασίες των χωριών ήταν οι παρακάτω:
1. Αλουτζίν
2. Αρμούτελη
3. Άρτας
4. Αχουλού
5. Βέηαλαν
Οι περισσότερες ελληνικές οικογένειες της Τραπεζούντας κάθε καλοκαίρι ξεχύνονταν για παραθερισμό σε μαγευτικές και ολόδροσες εξοχές. Η περιορισμένη και μονότονη ζωή του χειμώνα, μεταπηδούσε στην πολυποίκιλη, χαρούμενη και ελεύθερη ζωή σε μαγευτικά τοπία, βουνά, λαγκάδια, δάση και παρχάρια.
Ο Σύλλογος Ομόνοια ιδρύθηκε κατά το 1905. Πρώτος πρόεδρος υπήρξε ο παπά Στυλιανός Φυτίανος. Μέλη του Συλλόγου ήσαν άπασα η νεολαία της μικρής κοινότητος, που αριθμούσε περί τις πενήντα οικογένειες, όλες καταγόμενες εκ Πόντου και ιδιαιτέρως από την περιφέρεια Αργυρούπολης και Τραπεζούντας.
