Κόρη μ’ απ’ άλλο μαχαλά, τι φτάει αδά ο νιόγαμπρο;
Ήρτεν (ν)α κλέφτει κόρη έμορφη και μαυρομάτα.

Άκουσ’, άκουσε νιόνυφος, και κυρά συμπεθέρα.
Άκουσε τι σε μήνυσε του νιόγαμπρου η μάνα:

Κοιμάτ' αστρί, κοιμάτ΄αυγή, κοιμάται νιό φεγγάρι
κοιμάται κόρην έμορφη κοντά στο παλικάρι.
Το παλικάρι χαίρεται κι η κόρη αναζενάζει.  

Βάλαμ' τις τάβλες αργυρές μαντήλια συρματένια,
βάλαν κι εμέ….ωχ αμάν γκέλ αμάν
βάλαν κι εμένα κερναστή στης τάβλας το κεφάλι.
Για να κερνώ τους άρχοντες και τις πραματευτάδες.