Τη Ματσούκας τα ραχ̌ά πασ̌κίμ ντο είναι χώρας;
εκεί είναι κρύα νερά και σερινι͜άν εβόρας.

Ο πρόσωπο σ' τραντάφυλλον η κάρδα̤ σ’ έν’ εβόραν,
μυρίσκουμαι τραντάφυλλον κ̌οιμούμαι ‘ς σην εβόραν.

Και ντ’ έπαθες χαμόμηλον και στέκεις μαρεμένον; γιάρ,
γιάμ η ρίζα σ’ εδίψασεν γιάμ ο καρπό σ’ ελάεν; γιάρ,

Κορτσόπον ασπροκόκκινον μικρόν αρνίν,
ο πρόσωπο σ’ φωτάζει έλα-ν-έλα,
ο πρόσωπο σ’ φωτάζει πάτ’ και δέβα,