Του Φαργανάντων. Ενορία του τμήματος Λερίου με επτά (7) ομογενείς οικογένειες Ελλήνων από σαράντα οκτώ (48) που είχε κάποτε. Είχε επίσης Ιερό Ναό του Αγίου Χαραλάμπους.
Το Φακοπούλ. Χωρίον έρημον πλέον κοντά στον ποταμό της Αυλίανας.
Το Τσ̆ορκόν. Ενορία της Άδισας πέραν του ποταμού και λίγο πάνω από την ενορία Αγρίδ’ με πέντε (5) οικογένειες ομογενών Ελλήνων και Ιερό Ναό του Αγίου Θεοδώρου (του Τήρωνος;)
Η Τσ̆α̤πουτλή. Πρόκειται για την τουρκική ονομασία του χωρίου Σαλούτ.
Του Τσ̆α̤κουτσ̆άντων. Χωρίον του Λερίου με πενήντα (50) οικογένειες ομογενών άλλοτε, και Ιερό Ναό των Αγίων Τεσσαράκοντα Μαρτύρων.
Η Τσιμπλακή. Τοποθεσία αρχαίου ομώνυμου χωριού μεταξύ Λειβαδίου – Ίμερας και Σαράντων (Κρώμνης) επί καταπρανούς γήλοφου με ερείπια ναού της Κυρίας Θεοτόκου. Οι κάτοικοι της μετώκησαν στα χωρία Σαράντων και Τσ̆αχματάντων της Κρώμνης.
Το Πόζ Χιουγιούκ, για συντομία Πόσικ, είναι το τελευταίο χωριό στο ανατολικό μέρος της περιοχής του Ακ Δάγ Μαδέν, όπως το τελευταίο δυτικό είναι το Απτουραχμαλού, στα βόρεια το Πέλ Ορέν και στα νότια το Μπάσ̆ τσ̆ατάκ. Το Πόσικ απέχει 30 χιλιόμετρα περίπου από το Μαδέν ή πορεία τεσσάρων ωρών με το άλογο, όπως μου είπε ο ιερομόναχος Ισίδωρος γυιός του Νικολάφεντη.
