Οι περισσότερες ελληνικές οικογένειες της Τραπεζούντας κάθε καλοκαίρι ξεχύνονταν για παραθερισμό σε μαγευτικές και ολόδροσες εξοχές. Η περιορισμένη και μονότονη ζωή του χειμώνα, μεταπηδούσε στην πολυποίκιλη, χαρούμενη και ελεύθερη ζωή σε μαγευτικά τοπία, βουνά, λαγκάδια, δάση και παρχάρια.
Ο Σύλλογος Ομόνοια ιδρύθηκε κατά το 1905. Πρώτος πρόεδρος υπήρξε ο παπά Στυλιανός Φυτίανος. Μέλη του Συλλόγου ήσαν άπασα η νεολαία της μικρής κοινότητος, που αριθμούσε περί τις πενήντα οικογένειες, όλες καταγόμενες εκ Πόντου και ιδιαιτέρως από την περιφέρεια Αργυρούπολης και Τραπεζούντας.
Του Σαράντων. Μία από τις ενορίες της Κρώμνης επι της οδού Ίμερας, Κοχρακοφωλιών – Κρώμνης, στη δεύτερη ομαλή και ανατολική ράχη του όρους Προφήτης Ηλίας απέναντι της Αληθινής και πέρα από το ποτάμι της Μόχωρας.
Του Τοπάλ’. Τουρκική έπαυλις από το 1830, κοντά στην Αργυρούπολη και πίσω από την έπαυλη Καστέλλι των Μολυβδάδων, με πολλά κατεστραμμένα παρεκκλήσια.
Το Σταυρίν ή Σταυρός. Ήταν ένα από τα μεγαλύτερα χωριά της επαρχίας Χαλδίας. Υπαγόταν στην υποδιοίκηση Τορούλ, της διοίκησης Αργυρουπόλεως από την οποία απέχει περίπου 5 ώρες (με τα πόδια).
