Η ζωή στο Τσ̆άμπασ̆η ήταν κάτι το ανώτερο από κάθε περιγραφή. Κατακάθαρα, κρυσταλλένια, τρεχούμενα, χωνευτικότατα νερά παντού. Πεύκα κι έλατα και πράσινο παντού. Ξηρό και υγιεινότατο κλίμα.
Η Μούζενα ήτο μία από τις περιφέρειες της επαρχίας Χαλδίας η οποία υπαγόταν στην υποδιοίκηση Τορούλ. Βρισκόταν πέρα από τον Κάνιν ποταμό μεταξύ των χωρίων Δεμιρτζηκιόη, Σταυρίου, Μανδρίων και πολύ κοντά σε ένα ποτάμι το οποίο χυνόταν στον ποταμό της Κρώμνης.
Το χωρίον Τσάχαλη κείται ανατολικά του Απτουραχμανλή και σε απόσταση δύο περίπου χιλιομέτρων. Κατοικήθηκε από κατοίκους του χωρίου Κιουλίκ περίπου το 1870. Εκεί εγκαταστάθηκαν δέκα περίπου οικογένειες μεταξύ των οποίων οι:
Ένα από τα τέσσερα ελληνικά χωριά στο βορειότερο σημείο της περιοχής του Άκ Δάγ Μαδέν είναι το Μπαχτσετσίκ. Τα άλλα τρία είναι το Γαρέτσιορεν, το Σεκή Γασ̆ί και το Κιουλή Πουνάρ. Το Μπαχτσετσίκ απέχει 25 περίπου χιλιόμετρα από το Μαδέν.
Το Πόσικ ή Κεϊσογλου Μεζιρές ιδρύθηκε γύρω στο 1840-45 από Κρωμέτες (Κρωμναίους). Μέσα στο χωριό υπήρχε σχολείο καθώς και μια εκκλησία τρισυπόστατη αφιερωμένη στον Άγιο Θεόδωρο, στον Άγιο Νικόλαο και στον Άγιο Χαράλαμπο αλλά και μία ακόμη τον Άγιο Γεώργιο ''απάν σο τουμπίν'' όπου ήταν και τα κοιμητήρια του χωριού.
