Νηστεία προσευχή και μετάνοιες. Μια έκφραση θλίψης ήταν ζωγραφισμένη στα πρόσωπα όλων. Τη λύπη των παιδιών την μετρίαζαν οι σχολικές διακοπές. Κανένα απολύτως τραγούδι δεν επιτρεπόταν, ούτε μουσικές, ούτε γλέντια και διασκεδάσεις.
Ο μήνας Φεβρουάριος, στον Πόντο ονομαζόταν Κ̆ούντουρον (από τις λέξεις κοντή ουρά) αλλά στα Κοτύωρα λεγόταν και Κιουτσ̆ούκ-άγης δηλαδή μικρός μήνας, λόγω της διάρκειας του. Η λαϊκή μούσα, μας διασώζει τα εξής δίστιχα:
Από το μηνολόγιο και εορτολόγιο βγάλαμε τις γιορτές του Πάσχα για να τις εξετάσουμε σε τούτο το ιδιαίτερο κεφάλαιο γιατί με την αρκετή έκταση που έχουν θα αποτελούσαν μια διακοπή και διάσπαση της συνοχής του κεφαλαίου εκείνου.
Ση Τραπεζούντας τα χωρία έσαν πολλοί ποπάδες αγράμματοι. Είνας απ’ ατουνούς τα ήχους βαρέα ‘κ̆’ εχώριζεν. Άμα η τύχην ατ’ εβοήθησεν και επέρεν είναν ποπαδίαν γραμματισμέντσαν.
Μαγειρικά σκεύη Γ΄ Μέρος "Τα Ξύλινα". Και τα ξύλινα είδη, όλα τα έφτιαχναν στην περιοχή των Κοτυώρων και προπάντων του Τσ̆άμπασ̆η, στα χωριά Αλουτσών, Τουρναλού και αλλού. Τα κυριότερα εξ’ αυτών ήταν: Λαογραφικά Κοτυώρων – Άκογλου Ξενοφώντα. Μαγειρικά σκεύη Γ' Μέρος Τα Ξύλινα
