Μαύρη Θάλασσα - Εύξεινος Πόντος (Ελληνισμός του Πόντου απο την αρχαιότητα)

Γεωγραφικός Φυσικός Χάρτης Ευρώπης Ασίας όπου σημειώνεται η θέση της Μαύρης Θάλασσας, του Εύξεινου ή Άξενου ΠόντουΗ Μαύρη Θάλασσα (γνωστή και ως Εύξεινος Πόντος ) είναι μία εσωτερική θάλασσα μεταξύ της νοτιοανατολικής Ευρώπης και της Μικράς Ασίας . Συνδέεται με τη Μεσόγειο Θάλασσα μέσω του Βοσπόρου και της Θάλασσας του Μαρμαρά , και με τη Θάλασσα του Αζόφ μέσω του Ισθμού του Κερχ. Η εισροή θαλασσινού νερού μέσω του Βοσπόρου αγγίζει τα 200 Km3 το χρόνο. Η εισροή γλυκού νερού από τις περιβάλλουσες περιοχές, ιδιαίτερα από την κεντρική και κεντρο-ανατολική Ευρώπη, συναθροίζει 320 Km3 το χρόνο. Ο σημαντικότερος ποταμός που εισέρχεται στη Μαύρη Θάλασσα είναι ο Δούναβης . Η Μαύρη Θάλασσα διαθέτει έκταση 422.000 Km2 και μέγιστο βάθος 2.210m.

Print

Οικογένεια Δημήτριου Ζολοστάθειου απ’ την Ελλάδα στη Μαριούπολη της Ρωσίας

μετανάστευση,ποντίων,ρωσία,μαριούπολη,κρασνοντάρ,ζολοστάθειος,λογοθέτηςΗ μετοίκηση, ο αποικισμός, ο ξεριζωμός και η ξενιτειά είναι όροι αλλά και καταστάσεις που ο Ελληνισμός είχε πάντοτε βιώσει επί μακρόν μέσα στο ρου της ιστορίας. Έτσι γύρω στα 1800 εξελίσσεται και μία μικρή ιστορία μίας ακόμη Ελληνικής οικογένειας, της οικογένειας Λογοθέτη. Το επώνυμο της οικογενείας ήταν Ζολοστάθειος και οι μαρτυρίες δηλώνουν ότι αρχικά ο τόπος της γενέτειρας τους ήταν η Θεσσαλία. Ο Δημήτριος Ζολοστάθειος άφησε τα ιερά χώματα της μητέρας Ελλάδας και ξενιτεύτηκε, πήρε δρόμους και διέσχισε θάλασσες για να καταλήξει και να εγκατασταθεί στη Μαριούπολη της Ρωσίας. Είχε προηγηθεί η κατάκτηση της Κριμαίας απ τους Ρώσους οι οποίοι εκτόπισαν στα ενδότερα τους αντίπαλους Τούρκους. Στη Μαριούπολη ο Δημήτριος γνώρισε και παντρεύτηκε τη Μαρία Ιβάνοβα. Η οικογένεια Δημητρίου Ζολοστάθειου με την εγκατάσταση της στη Μαριούπολη, ήρθε σε επαφή και επικοινωνία με το εκεί εγκατεστημένο ελληνικό στοιχείο που προερχόταν από την άλλη ιερή Γή και πατρίδα, τον Πόντο. Έτσι έμαθαν και τα τουρκικά ως μέσο επικοινωνίας αλλά και συναλλαγής. Ο Δημήτριος Ζολοστάθειος του Τριαντάφυλλου κοιμήθηκε το 1911. Ως τέκνα του αναφέρονται ο Λάζαρος και ο Τριαντάφυλλος (ίσως να υπήρχαν και άλλα παιδιά, αλλά η πληροφόρηση είναι αδύνατη). Στα σωζόμενα προφορικά στοιχεία αναφέρεται για τον γιό του Δημήτριου Ζολοστάθειου, τον Λάζαρο Ζολοστάθειο : Γεννήθηκε το 1882 στο Krymski και τον συνέλαβαν οι μπολσεβίκοι τον Δεκέμβρη του 1937 σε ηλικία 55 ετών περίπου. Σύζυγος του ήταν η Ανατολή Πεσιρίδου του Θεοδώρου η οποία γεννήθηκε το 1884 στο Abiski και κοιμήθηκε το 1978 σε ηλικία 94 ετών. Ο Λάζαρος Λογοθέτης ήταν γενικός διευθυντής στο κολχόζ του χωρίου Gretsiskoye μέχρι την τελευταία ημέρα της σύλληψης του. Ο Λάζαρος είχε ακόμη έναν αδερφό ονόματι Τριαντάφυλλο και κάποια απ τα εγγόνια του ήταν δημοφιλή στη Μόσχα λόγω της ενασχόλησης τους με το ποδόσφαιρο.

Αναφέρονται λοιπόν ως παιδιά του Λάζαρου οι Γεώργιος, Δημήτριος και Θεόδωρος.

Βάσει των αφηγήσεων του τρισέγγονου του, Δημητρίου Λογοθέτη ετών 23 κατοίκου Θεσσαλονίκης, ο εγγονός του Δημητρίου Ζολοστάθειου και γιός του Λάζαρου Ζολοστάθειου Γεώργιος ταξίδεψε στην Ελλάδα για οικογενειακό ζήτημα αλλά υπο αδιευκρίνιστες μέχρι σήμερα συνθήκες αναγκάστηκε να αλλάξει το επώνυμο του από Ζολοστάθειος σε Λογοθέτης. Αφού επέστρεψε στη Μαριούπολη αποφάσισαν να εγκατασταθούν στο Κρασνοντάρ της Ρωσίας.

Δείτε το σχετικό μας βίντεο για την Οικογένεια Δημήτριου Ζολοστάθειου

Print

Ο ένοπλος αγώνας των Ελλήνων Ποντίων κατά των Τούρκων

ποντιακό,αντάρτικο,σώματα,ανταρτών,γενοκτονία,ποντίων,βαλκανικοί,πόλεμοιΗ διαβίωση των Ελλήνων του Πόντου και γενικά των Ελλήνων της Μ.Ασίας μετά την διακήρυξη των Νεότουρκων «η Τουρκία στους Τούρκους» αρχίζει να γίνεται ακόμη δυσκολότερη. Οι ευθύνες για τις ήττες της Τουρκίας στον Βαλκανικό και τον Ρωσσοτουρκικό πόλεμο καταλογίζονται στον Χριστιανικό στοιχείο . Οι Έλληνες γίνονται πια στόχος της Τουρκικής βαρβαρότητας και το σχέδιο εξαφάνισης μειονοτήτων τίθεται σε εφαρμογή .Οι Πόντιοι αντιλαμβάνονται το τι συμβαίνει γύρω τους και αποφασίζουν να υπερασπίσουν την ζωή τους δια των όπλων.

Η στρατολόγηση των Ελλήνων της Μ.Ασίας , θεωρήθηκε από την Υψηλή Πύλη απαραίτητη, έστω και σε βοηθητικές εργασίες, μπροστά στις πολλές απαιτήσεις των συνεχών πολέμων της Τουρκίας με την Ρωσία αλλά και των Βαλκανικών πολέμων το 1912 και το 1913 . Μετά όμως από τις ήττες των Τούρκων στους πολέμους του 1914 και 1916 , από τους Ρώσους , η Τουρκία θεώρησε ως υπεύθυνους τους Έλληνες για τις ήττες, από την μία διότι δεν προσέφεραν όσα έπρεπε να προσφέρουν στις Τούρκικες δυνάμεις, από την άλλη γιατί έλεγαν ότι η Ρωσία προσπαθούσε με τους πολέμους αυτούς να απελευθερώσει τους ομόθρησκους τους, δηλαδή τους Χριστιανούς από την Ισλαμική καταπίεση. Ιδίως δε μετά την πανωλεθρία του Τουρκικού στρατού στη μάχη του Σαρίκαμις στον Καύκασο , όταν έχασε 90.000 στρατιώτες.

Έτσι μετά τις αποτυχίες τους οι Τούρκοι στα πεδία των μαχών και θέλοντας να δικαιολογήσουν τα αδικαιολόγητα, στέλνουν τους στρατευμένους νέους του Πόντου στα τάγματα εργασίας (αμελέ-ταμπαρού) που είχαν γίνει με μοναδικό σκοπό την ψυχική και σωματική τους εξόντωση. Ήταν μία μέθοδος αποτελεσματική με την οποία πετύχαιναν την εξόντωση της οικογένειας.
Κάτω από αυτές τις συνθήκες ήταν αδύνατο να συνεχισθεί η ζωή των νέων, όσων η τύχη ήταν δεμένη με τον Τούρκικο στρατό. Από το 1914, πολλοί Πόντιοι φυγόστρατοι και λιποτάκτες από τις Τουρκικές ένοπλες δυνάμεις, καταφεύγουν στα βουνά με τον οπλισμό τους, (όσοι είχαν), σχηματίζοντας τις πρώτες ένοπλες ομάδες. Ουσιαστικά η συγκρότηση των ανταρτικών ομάδων στον Πόντο ξεκινάει το 1916 , όταν αρχίζουν οι Τούρκοι την συστηματική εξόντωση των μειονοτήτων, (Ομάδες ένοπλων Ποντίων βρίσκουμε σε όλη την διάρκεια της υποδούλωσης , από το 1461 , με την πτώση της Τραπεζούντας , αλλά αυτές ήταν ελάχιστες στον ανατολικό Πόντο, κυρίως στην περιοχή της Σάντας και στα παρχάρια του Περάνδρου όρους , περιοχή η οποία ονομάστηκε και ΡΩΜΑΝΙΑ).

Print

Βίαιοι εκτοπισμοί στον Πόντο - Προσπάθειες εξόντωσης του Ελληνικού Στοιχείου

Βίαιοι εκτοπισμοί των Ελλήνων του Πόντου απ΄ τους τούρκους - Γενοκτονία Ελλήνων ΠοντίωνΣτα όσα αναφέρονται παρακάτω δεν γίνεται λόγος για τις μεταναστεύσεις του Ελληνικού πληθυσμού πριν το 1461, δηλαδή πριν την πτώση της Ποντιακής Αυτοκρατορίας. Οι μετακινήσεις εκείνες έγιναν ή για ανεύρεση καλύτερων συνθηκών διαβίωσης ή κατόπιν συμφωνιών μεταξύ Βυζαντίου και Ρωσίας για την αποστολή Ελλήνων Ποντίων τεχνιτών και μεταλλουργών από τις περιφέρειές της Τραπεζούντας, Ματσούκας, Αργυρούπολης στις περιοχές της Καυκασίας.

Print

Το τάγμα των αρχοντόπουλων

τάγμα,αρχοντόπουλων,Λέων,Μουσούρος,Ανδρέας,Μελισσηνός,Ιωάννης,Φωκάς,Κωνσταντίνος,Βαρούχας,Μαρίνος,Σκορδίλης, Φίλιππος,Γαβαλάς,Δημήτριος Βλαστός,Νικηφόρος,Αργυρόπουλος,Αγιοστεφανίτης,Ματθαίος,Καλαφάτης,Λουκάς,Λίθινος,Αλέξιος,Κομνηνός,άποικοι,ΚρήτηςΉταν στρατιωτικό σώμα από επίλεκτους νέους που ιδρύθηκε από τον Αλέξιο Α΄ Κομνηνό (1081-1118) λίγα χρόνια μετά την άνοδό του στο θρόνο.

Το σώμα αποτελείτο από παιδιά παλιών στρατιωτικών.


Το τάγμα αρχοντόπουλων αποτελείτο από 2.000 νέους.

Σε σύγκρουσή του στη Θράκη με πολυαριθμότερους Σκύθες έπαθε σοβαρές απώλειες οπότε και διαλύθηκε.

Μετά τη διάλυσή του τάγματος των αρχοντόπουλων, δώδεκα από τα μέλη του, οι: Λέων Μουσούρος, Ανδρέας Μελισσηνός,

Ιωάννης Φωκάς, Κωνσταντίνος Βαρούχας, Μαρίνος Σκορδίλης, Φίλιππος Γαβαλάς, Δημήτριος Βλαστός, Νικηφόρος Αργυρόπουλος ο Αγιοστεφανίτης,

Ματθαίος Καλαφάτης, και Λουκάς Λίθινος με πολλούς συγγενείς τους στάλθηκαν απο τον Αλέξιο Α΄ Κομνηνό ως άποικοι στην Κρήτη

όπου εγκαταστάθηκαν οριστικά και έγιναν γενάρχες μεγάλων οικογενειών όπως των Χορτζάδων, των Μουσούρων, των Αρχολέων και των Καλλέργηδων (απογόνων του Ι. Φωκά).

 

 

Print

ΣΧΕΤΙΚΑ ΑΡΘΡΑ