Η ενορία Μονοβάντων υπήρξε μία από τις τέσσερις κύριες και ιστορικές συνοικίες/ενορίες που παρέμειναν ζωντανές στο Σταυρί (Σταυρίν) της Αργυρούπολης του Πόντου μέχρι την Ανταλλαγή Πληθυσμών του 1923. Γεωγραφικόν Λεξικόν Επαρχίας Χαλδίας Μονοβάντων - Μόχωρα - Μούζενα - Πάς Μούζενα
Αυτή η εξαιρετική οικογενειακή φωτογραφία αποτελεί έναν ανεκτίμητο θησαυρό μνήμης. Χάρη στη λεπτομερή λεζάντα, μπορούμε να ταυτοποιήσουμε τα πρόσωπα και να κατανοήσουμε τους δεσμούς τους, δίνοντας ζωή σε μια στιγμή του παρελθόντος. Χαλβά Μαντέν 1900. Ο Σωκράτης Πασαλίδης (αριστερά), με άγνωστο πρόσωπο
Ενορία Σαράντων Κρώμνης. Σύμφωνα με τον αείμνηστο δάσκαλο μας κ. Γεώργιο Κανδηλάπτη (Κάνι) το Σαράντων ήταν μία από τις ενορίες της Κρώμνης επι της οδού Ίμερας, Κοχρακοφωλιών – Κρώμνης, στη δεύτερη ομαλή και ανατολική ράχη του όρους Προφήτης Ηλίας απέναντι της Αληθινής και πέρα από το ποτάμι της Μόχωρας.
Πληθυσμός – Οικογενειακή κατάσταση
O πληθυσμός του χωριού ανήλθε στους 1.470 ανθρώπους. Όλοι ήσαν Έλληνες και χριστιανοί ορθόδοξοι.
Το Βεζίνκιοϊ είναι χωριό του Νομού Καρς και κείται ανατολικά από αυτό, στους πρόποδές του λόφου Αϊ Ηλίας. Απέχει από την έδρα του νομού 12 χιλιόμετρα.
