Τη μωρίων το κλάψιμον Ανέκδοτη διήγηση Πόντου Συλλογὴ Γ. Τορνικίδη
’Αβραὰμψ σὸ Ματὲν καὶ ὁ Ράλλης μικροὶ ὀντὰς ἐγεννέθαν σ’ ἕναν χωρίον ἔσαν, ἄρ ἐτράνηναν καὶ ξὰν ἐντάμαν ἐγέρασαν κι’ ἐποῖκαν καὶ μωρὰ κι ἐγγόνια κι ἀκόμαν ἀρχατάσι͜α κι ὅθεν ἐπέγναν πάντα ἐντάμαν ἔταν.
Ὁ Κεριγιᾶς ἀσῆ Πινιατιάντων ὁ σχωρεμένον, λαφρὸν νὰ ἔν’ ἡ νύχτα τ’, τὴ δουλείαν βαρέα ’κ̌ι’ ἐγάπανεν. Επέγνεν σὴ Ρουσσίαν, ἔστεκεν δύο τρία μῆνας καὶ τὸ μοθόπωρον ἐκλώσκουτον καὶ ἔρχουτον σὴ Σαντᾶ.
Εἶνας ξενητέας ἐρρώστεσεν κι ἀτότε ἐντῶκεν σὸν νοῦν-άτ’ ἡ γυναίκα τ’ καὶ τὰ παιδία-τ’. Ἐκοῦξεν εἶναν γειτονάν-άτ’ καὶ λέει-άτον:
Ο Τσάντσαρος (αράχνη) - Ποντιακές γλωσσικές ιδιοτυπίες, του κ. Ιωακείμ Σαλτσή
Μονάζω - Μονάσω - Μονή. Διελεκτολογικά κείμενα Πόντου, τοῦ κ. Ιωακείμ Σαλτσή