Δημοσιεύουμε με ιδιαίτερη ευχαρίστηση το παραπόδας χρονικόν, όχι τόσο δια την χαρακτηριστικήν απεικόνισιν της τύχης των κατοίκων των μεταλλειοφόρων περιοχών του Πόντου, όσον δια να παρουσιάσωμεν την ιδιομορφίαν της διαλέκτου της περιοχής Λίτσασας Νικοπόλεως, που εν πολλοίς είνε ακατάληπτος ακόμη και δια τους Ποντίους της περιφέρειας Χαλδίας Τραπεζούντος.

Στη διάλεκτο του Πόντου η έννοια των κοινών ρημάτων ευωδιάζω – μοσκοβολώ εκφράζονται με το ρήμα σκουτουλίζω στην Ίμερα και σκουντουλίζω στα Κοτύωρα. Παραδείγματα: «Σκουτουλίζ’νε τα τσ̌ιτσ̌άκια» «Ντ’ έμορφα εσκουντούλ’τσε το φαεί σ’!» «Να σκουτουλίζ’ η ψ̌ή ατ’» (ευχή για πεθαμένο).

Εκορδυλά̤γαν τα μαλλία σο κ̆ιφάλ’ν ατ΄ς
Μπερδεύτηκαν τα μαλλιά στο κεφάλι της

Έβαλεν δέκα οκ̆αδών χαρπ̆ούζα̤ σα χολτ̆ούχα τ’
Έβαλε δέκα οκάδων καρπούζια κάτω απ’ τις μασχάλες του. Λέγεται γι’ αυτόν που φουσκώνει και καμαρώνει από υπερηφάνεια