Α σ’ εμέν’ τρανός έν’! - Λαϊκές διηγήσεις (ανέκδοτο) Σουρμένων του Λεωνίδα Καζαντζίδη
Ο Κωνστάντιος ο Δεσπότς τη Τραπεζούντας ένα χρόνο εξήβε ‘ς σην περιοδεία ‘ς σα Σούρμενα επ΄εκεί ΄ς σον Όφ και ‘ς σο Ρίζιο.
Ο Κωνστάντιος ο Δεσπότς τη Τραπεζούντας ένα χρόνο εξήβε ‘ς σην περιοδεία ‘ς σα Σούρμενα επ΄εκεί ΄ς σον Όφ και ‘ς σο Ρίζιο.
‘Σ ση Ματσούκαν το νέον έτος την ημέραν οι Ματσουκάτ’ έκ’σανε πολλά φοράς το «Εις πάσαν την γήν εξήλθεν ο φθόγγος σου, ως δεξαμένην τον λόγον σου».
Σ’ έναν χωρίον Καρσλίδικον ‘ς σο Μεταλλικόν, ετσάϊζεν τα χάρτα̤ ο θείον ο Νικόλας ο Τσιλιγγάρτς.
Ο Μότσιρας ο Λάζαρον είχ̌εν ίναν και μοναχόν γιόν, τον Σάββαν. Πολλά αχαϊρευτος και μισοθόλωτος παιδάς έτον. Ο κύρ’ς ατ’ εθέλ’νεν να εσπούδαζεν ατον. Άμαν εκείνος. Άταμ-σέντα̤, ξάϊ σημασίαν ‘κ̌’ εδίνεν. Τα γράμματα ‘κ̌’ εχώνευεν ατα.
“Αη – Γιώργη, φαίνε το πανί μου”
Μια γυναίκα εφαίνισ̌κε. Έβαλεν το πανί ‘ς σο τουζάνιν ατες και εμπαίνισ̌κεν κ’ εβγαίνισ̌κεν και εντάνεινεν τα εικόνας και ελέεινεν τον Άη-Γιώργη: