Ο μαθητής Όμηρος Αυγερινός, μαθημένος από την Ρωσσίαν, όταν επερνούσε από το Παρθεναγωγείον ήτο τολμηρός εις εκδηλώσεις προς τις μαθήτριες.
Τ’ Άρκονος ο Θωμάς ασ’ σο Ίνταλαν τ’ Ορτούς, έτονε τρανός τη χωρί και επίτροπος τ’ Εκκλησίας. Για να φαίνεται ‘ς σον κόσμον ΄κέσ’ πολλά δίκαιος και σπλαχνικός, έδεσεν απάν’ ‘ς σα ποδάρ’ ατ’ απ’ έναν τιζίμ’ ζίλα̤ για να δίν’νε χαπάρ’ τα μυρμήκας και φεύ’νε, να μη πατεί ατα!.
Δύο σύντεκνοι επήγαν ‘ς έναν παναγύρ’. Εποίκαν την ευχ̌ήν ατουν, εγόρασαν και κάμποσα πράματα για τ’ οσπίτ’ κι απ’ έναν βουδόπον.
Είνας Παλαέτες εχπάστεν ασ’ σο Κάν’ να πάει ‘ς σο χωρίον ατ’ τέσσερα ώρας μακρά. ‘Σ ση στράταν εθέλεσεν ν’ άφτ’ έναν τσιγάρον κι εξέγκεν την καμινωσίαν ατ’ να καμινών’.
Αλεπόν και τ’ οφίδ’ εποίκαν συντροφίαν. Εντάμαν εβλάεβαν κι εντάμαν έτρωγαν. Πολλά καιρόν είχαν την συντροφίαν ατουν.
